Pozwolenie na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza

13 marca 2017 r.; Anna Bala / 10 kwietnia 2017

Pozwolenie na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza jest obowiązkowe w przypadku, gdy przedsiębiorca prowadzi instalację, z której emitowane są zanieczyszczenia do powietrza atmosferycznego.

Decyzja o wydaniu tego pozwolenia jest wymagana, gdy:

  • występuje emisja zorganizowana tzn., gdy dane zanieczyszczenia odprowadzane są poprzez wykorzystanie wentylacji mechanicznej,
  • instalacja nie została wymieniona w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie przypadków, w których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie wymaga pozwolenia,
  • występują zanieczyszczenia, dla których zostały określone poziomy substancji w powietrzu – rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu.

Według ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska poprzez określenie – instalacja, rozumie się (art. 3 pkt. 6):

  • stacjonarne urządzenie techniczne,
  • zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu,
  • budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami, których eksploatacja może spowodować emisję.

Poprzez emisję rozumie się natomiast wprowadzenie bezpośrednio lub pośrednio substancji, energii takiej jak ciepło, hałas, wibracje lub pole elektromagnetyczne w wyniku działalności człowieka do powietrza, wody, gleby lub ziemi (art. 3 pkt. 4 ww. ustawy).

Poniżej określono instalacje dla których nie wymaga się pozwolenia na wprowadzenia gazów i pyłów do powietrza, w przypadku gdy spełniony jest jeden z poniższych warunków:

  • gazy lub pyły są wprowadzane do powietrza w sposób niezorganizowany, bez pośrednictwa przeznaczonych do tego celu środków technicznych lub za pośrednictwem wentylacji grawitacyjnej,
  • żadna z substancji wprowadzonych do powietrza nie jest objęta poziomami dopuszczalnymi lub wartościami odniesienia w powietrzu,
  • instalacja jest stosowana wyłącznie do badania, rozwoju lub testowania nowych produktów lub procesów technologicznych przez okres nie dłuższy niż 2 lata.

Pozwolenie nie jest wymagane również w przypadku instalacji określonych w załączniku do rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 roku w sprawie przypadków, w których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie wymaga pozwolenia.

zamów przygotowanie wniosku o wydanie pozwolenia na emisję

Rodzaje instalacji, z których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza nie wymaga pozwolenia:

  • instalacje energetyczne1 o nominalnej mocy2 do:
    • 5 MW – opalane węglem kamiennym;
    • 10 MW – opalane koksem, biomasą3, olejem napędowym, olejem opałowym, benzyną, biopaliwami ciekłymi4 oraz węglem kamiennym, z tym, że nominalna moc cieplna wprowadzona w węglu kamiennym nie przekracza 5 MW;
    • 15 MW – opalane paliwem gazowym5 oraz węglem kamiennym, koksem, biomasą, olejem napędowym, olejem opałowym, benzyną, biopaliwami ciekłymi, z tym, że nominalna moc cieplna wprowadzona w węglu kamiennym nie przekracza 5 MW, a nominalna moc cieplna wprowadzona w węglu kamiennym, koksie, biomasie, oleju napędowym, oleju opałowym, benzynie, biopaliwach ciekłych nie przekracza 10 MW.
  • Instalacje inne niż energetyczne – o nominalnej mocy cieplnej do 1 MW, opalane węglem kamiennym, koksem, biomasą, olejem napędowym, olejem opałowym, benzyną, biopaliwami ciekłymi, paliwem gazowym, z których:
    • Wprowadzane do powietrza gazy lub pyły pochodzą wyłącznie ze spalania tych paliw lub,
    • Wprowadzane do powietrza gazy lub pyły nie pochodzące z prowadzonych w tych instalacjach procesów innych niż spalanie paliw nie powodują przekroczenia 10 % dopuszczalnych poziomów substancji albo 10 % wartości odniesienia, uśrednionych dla 1 godziny.
  • Instalacje do produkcji szkła – o wydajności mniejszej niż 1 Mg na dobę,
  • Instalacje do suszenia, brykietowania lub mielenia węgla – o mocy przerobowej mniejszej niż 30 Mg surowca na godzinę,
  • Instalacje do produkcji wapna palonego – o wydajności mniejszej niż 10 Mg na dobę,
  • Instalacje do spawania – obejmujące nie więcej niż 3 stanowiska spawalnicze,
  • Instalacje do chowu lub hodowli zwierząt – z wyłączeniem instalacji zaliczonych do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 60 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
  • Instalacje do powlekania6,
  • Zbiorniki materiałów sypkich – o pojemności mniejszej niż 50 m3,
  • Instalacje do przetwórstwa owoców lub warzyw – o zdolności produkcyjnej mniejszej niż 50 Mg na rok,
  • Instalacje do suszenia owoców, warzyw, zboża, innych płodów rolnych lub leśnych,
  • Instalacje do przechowywania owoców, warzyw, zboża, innych płodów rolnych lub leśnych,
  • Młyny spożywcze,
  • Instalacje stosowane w gastronomii,
  • Instalacje do produkcji węgla drzewnego,
  • Instalacje do przesyłu, przeładunku lub magazynowania paliw płynnych,
  • Instalacje do oczyszczania ścieków,
  • Instalacje do odprowadzania gazu składowiskowego do powietrza,
  • Zbiorniki bezodpływowe kanalizacji lokalnej,
  • Dygestoria,
  • Garaże.

W przypadku gdy dana instalacja zostanie wymieniona w wyżej wymienionym rozporządzeniu, należy sprawdzić, czy nie podlega obowiązkowi zgłoszenia instalacji. Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo ochrony środowiska Minister właściwy do spraw środowiska w drodze rozporządzenia określił rodzaje instalacje, których emisja nie wymaga pozwolenia, lecz których eksploatacja wymaga zgłoszenia organowi ochrony środowiska, uwzględniając negatywne oddziaływania na środowisko.

Instalacje, które wymagają zgłoszenia określone są w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 2 lipca 2010 r. w sprawie rodzajów instalacji, których eksploatacja wymaga zgłoszenia.

Zgłoszenia z uwagi na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza wymagają instalacje, których emisja nie wymaga pozwolenia z wyjątkiem:

  • Instalacji energetycznych – o nominalnej mocy cieplnej do 1 MW,
  • Instalacji innych niż energetyczne – o nominalnej mocy cieplnej do 0,5 MW,
  • Instalacji do suszenia owoców, warzyw, zboża, innych płodów rolnych lub leśnych
    • o wydajności do 30 Mg na godzinę,
  • Instalacji do przechowywania owoców, warzyw, zboża, innych płodów rolnych lub leśnych – w ilości do 50 Mg,
  • Instalacji do chowu lub hodowli zwierząt niezaliczonych do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko,
  • Instalacji stosowanych w gastronomii – przystosowanej do obsługi do 500 osób na dobę,
  • Instalacji do oczyszczania ścieków,
  • Zbiorników bezodpływowych kanalizacji lokalnej,
  • Dygestoriów – wykorzystywanych do celów laboratoryjnych,
  • Garaży.

Kto wydaje pozwolenie?

Według art. 183 ustawy Prawo ochrony środowiska pozwolenie wydaje w drodze decyzji organ właściwy do wydania pozwolenia, którym jest starosta w przypadku wydawania pozwolenia na wprowadzanie gazów i pyłów do powietrza z instalacji. Regionalny dyrektor ochrony środowiska jest właściwy w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych, a Marszałek województwa jest organem właściwym w sprawach przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zakładów, gdzie eksploatowana instalacja jest kwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

  1. Instalacje energetyczne to instalacje, w których następuje proces spalania paliw w celu wytworzenia wyłącznie energii.
  2. Nominalna moc cieplna instalacji to ilość energii wprowadzonej do instalacji w paliwie w jednostce czasu przy nominalnym obciążeniu.
  3. Biomasa oznacza biomasę w rozumieniu przepisów w sprawie standardów emisyjnych z instalacji.
  4. Biopaliwa ciekłe oznaczają: benzyny silnikowe zawierające powyżej 5 % objętościowo biokomponentów lub powyżej 15 % objętościowo eteru- tert-butylowego lub etylo-tert-amylowego; olej napędowy zawierający powyżej 5 % objętościowo biokomponentów; ester, bioetanol, biometanol, dimetryloeter oraz czysty olej roślinny (stanowiące samoistne paliwa).
  5. Paliwo gazowe oznacza gaz ziemny, płynny (węglowodory C3 – C4), miejski, koksowniczy, wielkopiecowy lub gaz powstający w procesie fermentacji substancji organicznych (biogaz).
  6. Powlekanie jest to proces, w którym następuje nałożenie powłoki na powierzchnię materiału lub produktu.

Kontakt

Oceń ten post